Поимник за седмо одделение

Непознати зборови по хемија за седмо одделение

За правилно прикажување на поимникот, ве молиме користете некој од следните прелистувачи:

атом – основна градбена честичка на супстанците.
валентност – способност на атомот на некој елемент да образува определен број врски со други атоми. Валентноста е еднаква на бројот на водородни атоми со кои е сврзан атомот на елементот или, пак, кои ги заменува во некое соединение.
волуменски удел – количник меѓу волуменот на една компонента во некоја смеса и збирот од волумените на сите компоненти во смесата.
градбени честички – заедничко име за различните честички од кои се изградени супстанците.
група (во Периодниот систем на елементите) – вертикална низа во Периодниот систем на елементите.
декантација – постапка за одделување на компоненти од хетерогена смеса, која се темели врз разликите во густините на компонентите во смесaта.
дестилација – постапка за одделување на компоненти од раствор, која се темели врз значителната разлика во температурите на вриење на компонен тите во смесата.
елементарна супстанца – чиста супстанца изградена само од еден вид атоми или, пак, од молекули изградени од еден вид атоми.
експеримент – точно осмислена, опишана и контролирана постапка при која се врши набљудување и мерење.
закон на Лавоазје – закон според кој вкупната маса на супстанците пред почетокот на хемиската реакција е еднаква со вкупната маса на супстанците по завршувањето на реакцијата.
закон за запазување (зачувување) на масата – види закон на Лавоазје.
индекс – броj запишан како долен десен индекс покрај симболот на елементoт во составот на формулата.
кристализација – постапка за одделување на растворената компонента од раствор со намалување на нејзината растворливост, така што или ќе се намали волуменот на растворувачот со испарување или ќе се промени температурата на растворот.
легура – цврст раствор од два или повеќе метали или од метал/и со еден или со повеќе неметали или семиметали, која има метални својства.
магнетна сепарација – одделување на компонента што има магнетни својства од хетерогена смеса со помош на магнет.
масен удел – количник меѓу масата на една компонента во некоја смеса и збирот од масите на сите компоненти во смесата.
метал – хемиски елемент што припаѓа на класата метали што се во цврста агрегатна состојба (освен живата), што се сјајни и се добри спроводници на топлина и електричество.
молекула – посложена градбена честичка од атомот изградена од два или од повеќе исти или различни атоми сврзани меѓу себе.
неметал – хемиски елемент што припаѓа на класата неметали што се одликуваат со својства спротивни на металите, на пример, ниска температура на топење и на вриење, слаби спроводници на топлина и електричество итн.
периода – хоризонтална низа во Периодниот систем на елементите.
Периоден систем на елементите – таблица во која елементите се групирани во периоди и групи според сличностите на нивните својства.
полуметал – види семиметал.
природни науки – заедничко име за науките што ја проучуваат природата: физика, хемија и биологија.
продукт – супстанца што се добива како резултат на настаната хемиска реакција.
проста супстанца – види елементарна супстанца.
раствор – хомогена смеса што се состои од растворувач и една или повеќе растворени супстанци.
реактант – појдовна супстанца што стапува во хемиска реакција.
семиметал – елемент со својства меѓу металните и неметалните.
смеса – најмалку две или повеќе супстанци физички измешани меѓу себе.
соединение – чиста супстанца составена од најмалку два сврзани елемента.
стехиометриски коефициент – број што се става пред формула или симбол во хемиска равенка, со цел да се израмни бројот на атоми од соодветниот елемент во реактантите со оној во продуктите.
сублимација – процес при кој супстанцата преминува директно од цврста во гасовита агрегатна состојба, без да премине во течна состојба.
супстанца – материја што зазема простор и има маса.
филтрација – постапка за одделување на компоненти од хетерогена смеса цврстотечно, која се темели врз разликите во големината на честичките од кои се состојат компонентите на смесата.
хемија – природна наука што ги проучува составот, градбата, својствата и промените на супстанците, како и законитостите според кои се одвиваат нивните промени.
хемиска промена – види хемиска реакција.
хемиска равенка – симболичен запис за хемиска реакција.
хемиска реакција – промена на супстанците при која под дејство на надворешни влијанија или при заемодејство со други супстанци доаѓа до промена на нивниот состав, при што појдовните супстанци го губат својот хемиски идентитет и се добиваат други супстанци.
хемиска формула – симболичен запис за означување на соединенијата и елементарните супстанци изградени од хомоатомски молекули.
хемиски елемент – множество атоми од ист вид.
хемиски процес – види хемиска реакција.
хемиски симбол – кратка ознака за хемискиот елемент изведена од неговото латинско име.
хетероатомска молекула – молекула изградена од најмалку два различниатома.
хомоатомска молекула – молекула изградена од најмалку два атома од иствид.
хетерогена смеса – смеса кај која постојат видливи гранични површини меѓу поодделните компоненти во смесата.
хомогена смеса – смеса кај која не се забележуваат гранични површини меѓу компонентите во смесата.
хроматографија – постапка за одделување на компоненти од хомогена смеса, која се темели врз разликите во склоностите (афинитетите) на компонентите во смесата кон подвижната (мобилна) фаза и кон неподвижната (стационарна) фаза.
чиста супстанца – супстанца во која не може да се докаже присуство на некоја друга супстанца, а која при определени услови има постојан состав и постојани физички и хемиски својства