
Историјата на науката е исполнета со приказни за брилијантни умови кои радикално го промениле нашето разбирање за универзумот. Меѓу нив, името на Хенри Мозли (Henry Moseley) сјае со посебен, иако тажен, сјај. Како извонреден англиски физичар од почетокот на 20-тиот век, Мозли го поставил темелот на модерниот Периоден систем на елементите.Неговото фундаментално откритие, направено во неговите рани дваесетти години, даде физичка основа за атомскиот број, дефинирајќи го идентитетот на секој елемент. За жал, неговиот живот и блескава кариера беа трагично прекинати на само 27 години за време на Првата светска војна, оставајќи зад себе прашање за тоа колку повеќе можел да постигне за науката. Како што забележал истакнатиот Нилс Бор, „големата промена дошла од Мозли“, што ја потенцира суштинската природа на неговите придонеси.

Хенри Мозли е роден на 23 ноември 1887 година во Вејмут, Англија. Потекнува од ценето научно семејство; татко му бил истакнат природонаучник. Неговиот ран живот го обележало извонредно академско постигнување. По школувањето во престижниот колеџ Итон, каде што освоил награди по хемија и физика, Мозли продолжил со студии на Тринити Колеџот во Оксфорд, дипломирајќи во 1910 година.
По дипломирањето, Мозли добил позиција како предавач по физика и истражувач во лабораторијата на Ернест Радерфорд на Универзитетот во Манчестер. Радерфорд, познат како „таткото на нуклеарната физика“, бил идеалниот ментор за младиот и талентиран Мозли. Во почетокот, Мозли работел на истражување за радиоактивноста и бета-зрачењето, но неговиот фокус наскоро се насочил кон својствата на Х-зраците и нивната примена во проучувањето на атомската структура. Овој период на соработка со Радерфорд се покажал како најпродуктивен во неговата кратка научна кариера.

Во времето на Мозли, Периодниот систем на елементите, првично систематизиран од Дмитриј Менделеев, ги подредувал елементите главно според нивната атомска тежина. Иако овој систем бил извонредно успешен, имало неколку неусогласености (на пример, кобалт и никел) каде што редоследот според атомската тежина се косел со нивните познати хемиски својства.
Мозли, инспириран од откритието на дифракцијата на Х-зраците преку кристали, ја презел задачата да ги измери брановите должини на карактеристичните Х-зраци емитирани од различни елементи. Со користење на специјално конструиран спектрометар, тој бомбардирал примероци од 38 различни елементи (од алуминиум до злато) со електрони, предизвикувајќи ги да емитуваат Х-зраци.

Во времето на Мозли, елементите во Периодниот систем биле подредени главно според атомската маса.Мозли сакал да најде физичка карактеристика на атомот која навистина го одредува местото на елементот во системот. Тој го искористил испуштањето на Рендгенски зраци (Х-зраци) од различни елементи за да ја утврди таа карактеристика:
Мозли открил дека постои прецизна, линеарна врска помеѓу квадратниот корен од фреквенцијата (f) на испуштените Х-зраци и редниот број на елементот во Периодниот систем:
f=k1(Z−k2)
Атомскиот број (Z) е клучот: Мозли докажал дека атомскиот број (бројот на протони), а не атомската маса, е вистинскиот фундаментален идентитет на хемискиот елемент. Има многу логика и историско значење зошто буквата Z е избрана да го означува Атомскиот број (Atomic Number). Најверојатната и општоприфатена причина е нејзиното потекло од германскиот јазик:
Ова му дало цврста физичка основа на Периодниот систем на Менделеев, решавајќи ги проблемите со инверзиите на атомската маса (на пример, местото на Аргон и Калиум).
Предвидување на недостасувачки елементи: Мозли можел точно да го предвиди бројот на недостасувачки елементи помеѓу постоечките, бидејќи неговата линеарна скала имала „празни места“.
Неговите брилијантни експерименти, објавени во низа трудови во 1913 и 1914 година, откриле дека фреквенциите на Х-зраците не се случајни, туку покажуваат правилен, систематски модел. Мозли открил дека постои директна математичка врска помеѓу фреквенцијата (ν) на најинтензивната линија на Х-зраците (К-алфа линијата) и целоброен број (Z) што го доделил на секој елемент:
ν∝Z
Овој број, Z, кој Мозли го нарекол атомски број, подоцна било докажано дека е еквивалентен на бројот на протони во јадрото на атомот, односно на нуклеарниот полнеж. Ова откритие го добило името Мозлиев Закон (Moseley's law). Самиот Мозли, опишувајќи го значењето на неговиот метод, изјавил: „Нема апсолутно никаква двосмисленост во врската помеѓу бројот на реден елемент во Периодниот систем и неговиот спектар со рендгенски(Х) зраци. Овој метод обезбедува директна и експериментална метода за одредување на атомскиот број.“

Откритието на Мозли претставуваше пресвртница со огромно значење, особено за хемијата.
1. Редефинирање на Периодниот Систем
Мозли докажал дека атомскиот број (Z), а не атомската тежина, е фундаменталното физичко својство што го одредува идентитетот на еден хемиски елемент и неговото место во периодниот систем. Со реорганизирање на елементите според зголемување на атомскиот број, тој веднаш ги решил сите неусогласености што постоеле во системот на Менделеев, како што е инверзијата на кобалтот и никелот (Co-27, Ni-28) и на аргонот и калиумот. Ова овозможило современиот Периоден систем да стане логичен, точен и предвидлив модел. Атомскиот број станал лична карта на елементот.
2. Предвидување на недостасувачки елементи
Со дефинирање на точната секвенца на елементите, Мозли можел прецизно да ги идентификува празнините во Периодниот систем. Тој предвидел постоење на неколку сè уште неоткриени елементи, вклучувајќи ја и празнината за Z=43 (и со 61, 72 и 75 протони). Мозли не само што ја предвидел потребата од елемент со атомски број 43, туку и прецизно ги предвидел неговите својства. Овој елемент, подоцна наречен Технециум, бил конечно откриен дури во 1937 година.Фактот што технециумот морал да биде создаден вештачки (тој е радиоактивен и не е стабилен на Земјата), а неговото место било прецизно предвидено од Мозли, е моќен доказ за универзалната валидност на неговиот закон и неговата визија.
3. Поддршка на атомската структура
Работата на Мозли директно ја поддржала тогашната револуционерна теорија на атомот на Нилс Бор (Bohr model). Боровата теорија, која тврдела дека електроните орбитираат околу јадрото во дискретни енергетски нивоа, првично била потврдена само за водородниот спектар. Мозлиевиот Закон, кој квантитативно ја поврзувал фреквенцијата на Х-зраците со нуклеарниот полнеж, обезбедил силен експериментален доказ за оваа теорија кај сите елементи. Всушност, важноста на неговата работа ја сумирал Нилс Бор: „Радерфордовата работа (за атомската структура н.з) воопшто не била сфатена сериозно. Големата промена дошла од Мозли.“
За жал, истражувачката патека на Мозли била прекината од избувнувањето на Првата светска војна. И покрај противењето на неговите колеги, кои ја разбирале неговата непроценлива вредност за науката, Мозли доброволно се пријавил во Британската армија и служел како офицер за телекомуникации. Бил испратен на фронтот во Турција, учествувајќи во катастрофалната Битка кај Галиполе.

На 10 август 1915 година, на само 27-годишна возраст, Хенри Мозли бил убиен од снајперист. Неговата прерана смрт предизвика длабока жалост во светската научна заедница. Неговиот ментор, Ернест Радерфорд, жалел: „Како резултат на неговата смрт, светската наука изгуби многу, а британската наука најмногу од сѐ, еден од нејзините најталентирани млади истражувачи.“ Многумина сметале дека Мозли речиси сигурно би ја добил Нобеловата награда за физика доколку преживеел.
Како директна последица на неговата трагична смрт, британската влада вовела нова политика која забранувала истакнати научници да служат на првата борбена линија, препознавајќи ја непроценливата вредност на научниот талент за општеството.
Хенри Мозли, во својот краток живот, извршил работа која имала далекусежни последици и за физиката и за хемијата. Со докажувањето дека атомскиот број, односно бројот на протони во јадрото, е вистинскиот идентитет на елементот, тој не само што го корегирал Периодниот систем, туку дал и длабок увид во атомската структура. Неговиот Мозлиев Закон е и денес фундаментална алатка во спектроскопијата и хемиската анализа. Иако неговата смрт е една од најголемите загуби во историјата на науката, неговото наследство живее како траен доказ за моќта на експерименталната физика да ги открие основните закони на природата и да го унапреди разбирањето на елементите од кои е изграден нашиот свет.
WebDesign www.nainternet.mk